lögblindur
lýsingarorðlög-blindur
mjög sjónskertur, blindur í lagalegum skilningi
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
lögblindur
lögblind
lögblint
Þf.
lögblindan
lögblinda
lögblint
Þgf.
lögblindum
lögblindri
lögblindu
Ef.
lögblinds
lögblindrar
lögblinds
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
lögblindir
lögblindar
lögblind
Þf.
lögblinda
lögblindar
lögblind
Þgf.
lögblindum
lögblindum
lögblindum
Ef.
lögblindra
lögblindra
lögblindra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
lögblindi
lögblinda
lögblinda
Þf.
lögblinda
lögblindu
lögblinda
Þgf.
lögblinda
lögblindu
lögblinda
Ef.
lögblinda
lögblindu
lögblinda
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
lögblindu
lögblindu
lögblindu
Þf.
lögblindu
lögblindu
lögblindu
Þgf.
lögblindu
lögblindu
lögblindu
Ef.
lögblindu
lögblindu
lögblindu