mæna
nafnorðkvenkyn
strengur úr taugavef sem liggur inni í hryggnum
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
mæna
mænan
Þf.
mænu
mænuna
Þgf.
mænu
mænunni
Ef.
mænu
mænunnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
mænur
mænurnar
Þf.
mænur
mænurnar
Þgf.
mænum
mænunum
Ef.
mæna
mænanna