mæna
sagnorð
horfa fast (á e-ð)
hann stóð og mændi út í myrkrið
þær mændu á leikarann með aðdáun
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mæni
mændi
önnur persóna
mænir
mændir
þriðja persóna
mænir
mændi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mænum
mændum
önnur persóna
mænið
mænduð
þriðja persóna
mæna
mændu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mæni
mændi
önnur persóna
mænir
mændir
þriðja persóna
mæni
mændi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mænum
mændum
önnur persóna
mænið
mænduð
þriðja persóna
mæni
mændu
nafnháttur
mæna
sagnbót
mænt
lýsingarháttur nútíðar
mænandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
mæn
mændu
mænið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
mænirðu
mændirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
mæniði
mænduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
mænirðu
mændirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
mæniði
mænduði