mæna
sagnorð
horfa fast (á e-ð)
hann stóð og mændi út í myrkrið
þær mændu á leikarann með aðdáun
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
mæni
mændi
2.p.
mænir
mændir
3.p.
mænir
mændi
Nútíð
Þátíð
1.p.
mænum
mændum
2.p.
mænið
mænduð
3.p.
mæna
mændu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
mæni
mændi
2.p.
mænir
mændir
3.p.
mæni
mændi
Nútíð
Þátíð
1.p.
mænum
mændum
2.p.
mænið
mænduð
3.p.
mæni
mændu
Nh.
mæna
Sagnb.
mænt
Lh. nt.
mænandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
mæn
mændu
mænið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
mænirðu
mændirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
mæniði
mænduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
mænirðu
mændirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
mæniði
mænduði