Yrða

mæltur1

lýsingarorð
vera mæltur á <þýsku>
geta talað þýsku
vera vel mæltur
vera vel máli farinn
→ sjá: mæla2 so
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
mæltur
mælt
mælt
Þf.
mæltan
mælta
mælt
Þgf.
mæltum
mæltri
mæltu
Ef.
mælts
mæltrar
mælts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
mæltari
mæltari
mæltara
Þf.
mæltari
mæltari
mæltara
Þgf.
mæltari
mæltari
mæltara
Ef.
mæltari
mæltari
mæltara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
mæltastur
mæltust
mæltast
Þf.
mæltastan
mæltasta
mæltast
Þgf.
mæltustum
mæltastri
mæltustu
Ef.
mæltasts
mæltastrar
mæltasts