Yrða

meiður

nafnorðkarlkyn
langt og mjótt stykki undir sleða (annað af tveimur) sem hann rennur á
vera á öndverðum meiði við <hana>
vera andstæðrar skoðunar við hana
<þetta er> af sama meiði
þetta er skylt, sama eðlis, af líkum toga
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
meiður
meiðurinn
Þf.
meið
meiðinn
Þgf.
meiðmeiði
meiðinum
Ef.
meiðs
meiðsins