Yrða

meiddur

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
sem hefur meitt sig, sem hefur meiðst, sem er með meiðsli, áverka
það þarf að binda um meidda fótinn á þér
tveir leikmenn liðsins eru meiddir
→ sjá: meiða sagnorð, meiðast sagnorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
meiðsli
Samstæður
Orðasambönd
  • vera meiddur
  • vera meiddur til stórskemmda
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
meiddur
meidd
meitt
þolfall
meiddan
meidda
meitt
þágufall
meiddum
meiddri
meiddu
eignarfall
meidds
meiddrar
meidds
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
meiddari
meiddari
meiddara
þolfall
meiddari
meiddari
meiddara
þágufall
meiddari
meiddari
meiddara
eignarfall
meiddari
meiddari
meiddara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
meiddastur
meiddust
meiddast
þolfall
meiddastan
meiddasta
meiddast
þágufall
meiddustum
meiddastri
meiddustu
eignarfall
meiddasts
meiddastrar
meiddasts