Yrða

meina2

sagnorð þágufall/þolfall
hindra (e-n í e-u), tálma (e-n)
lögreglan meinaði þeim aðgang að svæðinu
hann meinaði mér að komast inn á ballið
elskendunum var meinað að eigast
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
meina
meinaði
önnur persóna
meinar
meinaðir
þriðja persóna
meinar
meinaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
meini
meinaði
önnur persóna
meinir
meinaðir
þriðja persóna
meini
meinaði
nafnháttur
meina
sagnbót
meinað
lýsingarháttur nútíðar
meinandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
meina
meinaðu
meinið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
meinarðu
meinaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
meinirðu
meinaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
meinaður
meinuð
meinað
þolfall
meinaðan
meinaða
meinað
þágufall
meinuðum
meinaðri
meinuðu
eignarfall
meinaðs
meinaðrar
meinaðs