Yrða

meika

sagnorð
1
þolfall
bera andilitsfarða á (e-n/sig)
hann meikar frægar sýningarstúlkur
2
óformlegt
meika það
gera það gott, öðlast frægð og frama
henni tókst að meika það í Hollywood
3
óformlegt
meika <þetta> ekki
þola þetta ekki, geta þetta ekki
ég meika ekki að tala við hann núna
þetta meikar (ekki) sens
það er (ekkert) vit í þessu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
meika
meikaði
2.p.
meikar
meikaðir
3.p.
meikar
meikaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
meiki
meikaði
2.p.
meikir
meikaðir
3.p.
meiki
meikaði
Nh.
meika
Sagnb.
meikað
Lh. nt.
meikandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
meika
meikaðu
meikið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
meikarðu
meikaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
meikirðu
meikaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
meikaður
meikuð
meikað
Þf.
meikaðan
meikaða
meikað
Þgf.
meikuðum
meikaðri
meikuðu
Ef.
meikaðs
meikaðrar
meikaðs