Yrða

merja

sagnorð þolfall
1
kremja (e-ð mjúkt)
reyndu að merja ekki jarðarberin
ég saxa laukinn og mer hvítlaukinn
2
fá mar, marbletti
hann féll af vélsleðanum og marði sig
hún marði á sér tána
3
merja <þetta> (af)
rétt ná því, takast það naumlega
við rétt mörðum að skila umsókninni
liðið marði sigur í seinni umferðinni
→ sjá: merjast sagnorð, marinn lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • merja sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mer
marði
önnur persóna
merð
marðir
þriðja persóna
mer
marði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
merji
merði
önnur persóna
merjir
merðir
þriðja persóna
merji
merði
nafnháttur
merja
sagnbót
marið
lýsingarháttur nútíðar
merjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
mer
merðu
merjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
merðu
marðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
merjirðu
merðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
marinn
marin
marið
þolfall
marinn
marða
marið
þágufall
mörðum
marinni
mörðu
eignarfall
marins
marinnar
marins