munaður
nafnorðkarlkyn
sællífi, lúxus
hann veitti sér þann munað að fara til útlanda
við lifðum í munaði í tvö ár
Orðasvið og samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
munaður
munaðurinn
Þf.
munað
munaðinn
Þgf.
munaði
munaðinummunaðnum
Ef.
munaðar
munaðarins