Yrða

munkur

nafnorðkarlkyn
(kristinn) karl sem bundist hefur heiti um ævilangt skírlífi, hlýðni og fátækt og dvelst í klaustri
Samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
  • vera eins svangur og munkur í messunni
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
munkur
munkurinn
Þf.
munk
munkinn
Þgf.
munki
munknummunkinum
Ef.
munks
munksins