munda
sagnorðþolfall
halda (e-u) til höggs eða annarrar notkunar
hann mundaði hnífinn ógnandi
fundarmenn munduðu pennana þegar gjaldkerinn tók til máls
Orðasambönd
Orðasambönd
- munda hin breiðu spjótin
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
munda
mundaði
2.p.
mundar
mundaðir
3.p.
mundar
mundaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
mundum
munduðum
2.p.
mundið
munduðuð
3.p.
munda
munduðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
mundast
mundaðist
2.p.
mundast
mundaðist
3.p.
mundast
mundaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
mundumst
munduðumst
2.p.
mundist
munduðust
3.p.
mundast
munduðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
mundi
mundaði
2.p.
mundir
mundaðir
3.p.
mundi
mundaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
mundum
munduðum
2.p.
mundið
munduðuð
3.p.
mundi
munduðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
mundist
mundaðist
2.p.
mundist
mundaðist
3.p.
mundist
mundaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
mundumst
munduðumst
2.p.
mundist
munduðust
3.p.
mundist
munduðust
Nh.
munda
Sagnb.
mundað
Lh. nt.
mundandi
Nh.
mundast
Sagnb.
mundast
Lh. nt.
mundandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
munda
mundaðu
mundið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
mundarðu
mundaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
mundiði
munduðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
mundirðu
mundaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
mundiði
munduðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
mundastu
mundaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
mundistu
mundaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
mundaður
munduð
mundað
Þf.
mundaðan
mundaða
mundað
Þgf.
munduðum
mundaðri
munduðu
Ef.
mundaðs
mundaðrar
mundaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
mundaðir
mundaðar
munduð
Þf.
mundaða
mundaðar
munduð
Þgf.
munduðum
munduðum
munduðum
Ef.
mundaðra
mundaðra
mundaðra