mundur
nafnorðkarlkyn
<þetta gerðist> í þann mund
um það leyti
→ sjá: mund1 nokvk
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
mundur
mundurinn
Þf.
mund
mundinn
Þgf.
mundi
mundinum
Ef.
mundar
mundarins
YrðaÍslensk nútímamálsorðabókNútímamálsorðabók