Yrða

reima

sagnorð þolfall
binda (skó, flík) með reim
hann reimaði skóna sína
→ sjá: reimaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
reima
reimaði
önnur persóna
reimar
reimaðir
þriðja persóna
reimar
reimaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
reimi
reimaði
önnur persóna
reimir
reimaðir
þriðja persóna
reimi
reimaði
nafnháttur
reima
sagnbót
reimað
lýsingarháttur nútíðar
reimandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
reima
reimaðu
reimið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
reimarðu
reimaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
reimirðu
reimaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
reimaður
reimuð
reimað
þolfall
reimaðan
reimaða
reimað
þágufall
reimuðum
reimaðri
reimuðu
eignarfall
reimaðs
reimaðrar
reimaðs