Yrða

reima

sagnorðþolfall
binda (skó, flík) með reim
hann reimaði skóna sína
→ sjá: reimaður lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
reima
reimaði
2.p.
reimar
reimaðir
3.p.
reimar
reimaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
reimi
reimaði
2.p.
reimir
reimaðir
3.p.
reimi
reimaði
Nh.
reima
Sagnb.
reimað
Lh. nt.
reimandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
reima
reimaðu
reimið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
reimarðu
reimaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
reimirðu
reimaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
reimaður
reimuð
reimað
Þf.
reimaðan
reimaða
reimað
Þgf.
reimuðum
reimaðri
reimuðu
Ef.
reimaðs
reimaðrar
reimaðs