Yrða

sæma

sagnorð
1
þolfall/þágufall
veita (e-m) heiðursmerki
konungurinn sæmdi hana heiðursmerki
2
þágufall/það
vera við hæfi
eins og listamanni sæmir er hann frumlegur til fara
það sæmir ekki að láta gestina sitja í eldhúsinu
→ sjá: sæmdur lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sæmi
sæmdi
önnur persóna
sæmir
sæmdir
þriðja persóna
sæmir
sæmdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sæmi
sæmdi
önnur persóna
sæmir
sæmdir
þriðja persóna
sæmi
sæmdi
nafnháttur
sæma
sagnbót
sæmt
lýsingarháttur nútíðar
sæmandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sæm
sæmdu
sæmið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sæmirðu
sæmdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sæmirðu
sæmdirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sæmir
sæmdi
önnur persóna
sæmir
sæmdi
þriðja persóna
sæmir
sæmdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sæmi
sæmdi
önnur persóna
sæmi
sæmdi
þriðja persóna
sæmi
sæmdi
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
sæmir
sæmdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
sæmi
sæmdi
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sæmdur
sæmd
sæmt
þolfall
sæmdan
sæmda
sæmt
þágufall
sæmdum
sæmdri
sæmdu
eignarfall
sæmds
sæmdrar
sæmds