sæma
sagnorð
1
þolfall/þágufall
veita (e-m) heiðursmerki
konungurinn sæmdi hana heiðursmerki
2
þágufall/það
vera við hæfi
eins og listamanni sæmir er hann frumlegur til fara
það sæmir ekki að láta gestina sitja í eldhúsinu
→ sjá: sæmdur lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sæmi
sæmdi
2.p.
sæmir
sæmdir
3.p.
sæmir
sæmdi
Nútíð
Þátíð
1.p.
sæmum
sæmdum
2.p.
sæmið
sæmduð
3.p.
sæma
sæmdu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sæmi
sæmdi
2.p.
sæmir
sæmdir
3.p.
sæmi
sæmdi
Nútíð
Þátíð
1.p.
sæmum
sæmdum
2.p.
sæmið
sæmduð
3.p.
sæmi
sæmdu
Nh.
sæma
Sagnb.
sæmt
Lh. nt.
sæmandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sæm
sæmdu
sæmið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sæmirðu
sæmdirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sæmiði
sæmduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sæmirðu
sæmdirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sæmiði
sæmduði
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sæmir
sæmdi
2.p.
sæmir
sæmdi
3.p.
sæmir
sæmdi
Nútíð
Þátíð
1.p.
sæmir
sæmdi
2.p.
sæmir
sæmdi
3.p.
sæmir
sæmdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sæmi
sæmdi
2.p.
sæmi
sæmdi
3.p.
sæmi
sæmdi
Nútíð
Þátíð
1.p.
sæmi
sæmdi
2.p.
sæmi
sæmdi
3.p.
sæmi
sæmdi
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
sæmir
sæmdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
sæmi
sæmdi
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sæmdur
sæmd
sæmt
Þf.
sæmdan
sæmda
sæmt
Þgf.
sæmdum
sæmdri
sæmdu
Ef.
sæmds
sæmdrar
sæmds
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sæmdir
sæmdar
sæmd
Þf.
sæmda
sæmdar
sæmd
Þgf.
sæmdum
sæmdum
sæmdum
Ef.
sæmdra
sæmdra
sæmdra