sanna
sagnorðþolfall
sýna fram á (e-ð) með gildum rökum
hann dró fram skjal til að sanna mál sitt
hann sannaði að jörðin væri hnöttótt
sannaðu til
bíddu og sjáðu
sannaðu til, ég mun veiða marga laxa
sýna og sanna <þetta>
hún hefur sýnt og sannað að hún er góð leikkona
→ sjá: sannast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sanna
sannaði
2.p.
sannar
sannaðir
3.p.
sannar
sannaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sönnum
sönnuðum
2.p.
sannið
sönnuðuð
3.p.
sanna
sönnuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sannast
sannaðist
2.p.
sannast
sannaðist
3.p.
sannast
sannaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sönnumst
sönnuðumst
2.p.
sannist
sönnuðust
3.p.
sannast
sönnuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sanni
sannaði
2.p.
sannir
sannaðir
3.p.
sanni
sannaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sönnum
sönnuðum
2.p.
sannið
sönnuðuð
3.p.
sanni
sönnuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sannist
sannaðist
2.p.
sannist
sannaðist
3.p.
sannist
sannaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sönnumst
sönnuðumst
2.p.
sannist
sönnuðust
3.p.
sannist
sönnuðust
Nh.
sanna
Sagnb.
sannað
Lh. nt.
sannandi
Nh.
sannast
Sagnb.
sannast
Lh. nt.
sannandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sanna
sannaðu
sannið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sannarðu
sannaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sanniði
sönnuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sannirðu
sannaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sanniði
sönnuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sannastu
sannaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sannistu
sannaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sannaður
sönnuð
sannað
Þf.
sannaðan
sannaða
sannað
Þgf.
sönnuðum
sannaðri
sönnuðu
Ef.
sannaðs
sannaðrar
sannaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sannaðir
sannaðar
sönnuð
Þf.
sannaða
sannaðar
sönnuð
Þgf.
sönnuðum
sönnuðum
sönnuðum
Ef.
sannaðra
sannaðra
sannaðra