Yrða

sefa

sagnorðþolfall
róa (e-n/e-ð), minnka æsing (e-s)
orð hennar sefuðu hann dálítið
ekkert gat sefað harm hennar
→ sjá: sefast so, sefandi lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sefa
sefaði
2.p.
sefar
sefaðir
3.p.
sefar
sefaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sefi
sefaði
2.p.
sefir
sefaðir
3.p.
sefi
sefaði
Nh.
sefa
Sagnb.
sefað
Lh. nt.
sefandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sefa
sefaðu
sefið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sefarðu
sefaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sefirðu
sefaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sefaður
sefuð
sefað
Þf.
sefaðan
sefaða
sefað
Þgf.
sefuðum
sefaðri
sefuðu
Ef.
sefaðs
sefaðrar
sefaðs