Yrða

sefa

sagnorð þolfall
róa (e-n/e-ð), minnka æsing (e-s)
orð hennar sefuðu hann dálítið
ekkert gat sefað harm hennar
→ sjá: sefast sagnorð, sefandi lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sefa
sefaði
önnur persóna
sefar
sefaðir
þriðja persóna
sefar
sefaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sefi
sefaði
önnur persóna
sefir
sefaðir
þriðja persóna
sefi
sefaði
nafnháttur
sefa
sagnbót
sefað
lýsingarháttur nútíðar
sefandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sefa
sefaðu
sefið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sefarðu
sefaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sefirðu
sefaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sefaður
sefuð
sefað
þolfall
sefaðan
sefaða
sefað
þágufall
sefuðum
sefaðri
sefuðu
eignarfall
sefaðs
sefaðrar
sefaðs