Yrða

seta

nafnorðkvenkyn
1
það að sitja, það að vera í sitjandi stellingu
hann var þreyttur eftir langa setu
2
aðild, viðvera
seta hennar í nefndinni var gagnrýnd
forstöðumaður á rétt til setu á fundum málnefndar
3
lok eða sæti á salerni, klósettseta
4
sá hluti stóls sem setið er á (lárétti hlutinn), stólseta
það er ekki til setunnar boðið
það er ekki eftir neinu að bíða, nú þarf að hefjast handa
Orðasvið og samstæður
seta
stólhluti
aðild / þátttaka
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
seta
setan
Þf.
setu
setuna
Þgf.
setu
setunni
Ef.
setu
setunnar