seta
nafnorð kvenkyn
1
það að sitja, það að vera í sitjandi stellingu
hann var þreyttur eftir langa setu
2
aðild, viðvera
seta hennar í nefndinni var gagnrýnd
forstöðumaður á rétt til setu á fundum málnefndar
3
lok eða sæti á salerni, klósettseta
4
sá hluti stóls sem setið er á (lárétti hlutinn), stólseta
það er ekki til setunnar boðið
það er ekki eftir neinu að bíða, nú þarf að hefjast handa
Orðasvið og samstæður
aðild / þátttaka
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
seta
setan
þolfall
setu
setuna
þágufall
setu
setunni
eignarfall
setu
setunnar
Fleirtala
fleirtala með greini
nefnifall
setur
seturnar
þolfall
setur
seturnar
þágufall
setum
setunum
eignarfall
seta
setanna