skarka
sagnorð
vera með hávaða eða fyrirgang
ég heyrði smiðina skarka eitthvað í garðinum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skarka
skarkaði
önnur persóna
skarkar
skarkaðir
þriðja persóna
skarkar
skarkaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skörkum
skörkuðum
önnur persóna
skarkið
skörkuðuð
þriðja persóna
skarka
skörkuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skarkast
skarkaðist
önnur persóna
skarkast
skarkaðist
þriðja persóna
skarkast
skarkaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skörkumst
skörkuðumst
önnur persóna
skarkist
skörkuðust
þriðja persóna
skarkast
skörkuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skarki
skarkaði
önnur persóna
skarkir
skarkaðir
þriðja persóna
skarki
skarkaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skörkum
skörkuðum
önnur persóna
skarkið
skörkuðuð
þriðja persóna
skarki
skörkuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skarkist
skarkaðist
önnur persóna
skarkist
skarkaðist
þriðja persóna
skarkist
skarkaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skörkumst
skörkuðumst
önnur persóna
skarkist
skörkuðust
þriðja persóna
skarkist
skörkuðust
nafnháttur
skarka
sagnbót
skarkað
lýsingarháttur nútíðar
skarkandi
nafnháttur
skarkast
sagnbót
skarkast
lýsingarháttur nútíðar
skarkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
skarka
skarkaðu
skarkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skarkarðu
skarkaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skarkiði
skörkuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skarkirðu
skarkaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skarkiði
skörkuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skarkastu
skarkaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skarkistu
skarkaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
skarkaður
skörkuð
skarkað
þolfall
skarkaðan
skarkaða
skarkað
þágufall
skörkuðum
skarkaðri
skörkuðu
eignarfall
skarkaðs
skarkaðrar
skarkaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
skarkaðir
skarkaðar
skörkuð
þolfall
skarkaða
skarkaðar
skörkuð
þágufall
skörkuðum
skörkuðum
skörkuðum
eignarfall
skarkaðra
skarkaðra
skarkaðra