skarn
nafnorðhvorugkyn
1
úrgangur úr húsdýrum, notaður sem áburður
2
gæluorð, einkum um barn
litla skarnið mitt
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
skarn
skarnið
Þf.
skarn
skarnið
Þgf.
skarni
skarninu
Ef.
skarns
skarnsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
skörn
skörnin
Þf.
skörn
skörnin
Þgf.
skörnum
skörnunum
Ef.
skarna
skarnanna