Yrða

skerast

sagnorð miðmynd
1
skera sig, fá á sig skurð
ég skarst á hendinni
2
þrýsta fast að
böndin skárust inn í úlnliði hans
beltið skerst inn í magann á mér
3
(um línu eða veg) mætast
samsíða línur skerast ekki
leiðirnar skerast niðri í dalnum
4
skerast í leikinn
blanda sér í málið
hann skarst í leikinn og stöðvaði rifrildið
5
láta eins og ekkert hafi í skorist
láta eins og ekkert hafi gerst
hún hélt áfram að borða eins og ekkert hefði í skorist
→ sjá: skera sagnorð, skerandi lýsingarorð
Orðasvið og samstæður
meiðsli
sár
Samstæður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skerst
skarst
önnur persóna
skerst
skarst
þriðja persóna
skerst
skarst
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skerist
skærist
önnur persóna
skerist
skærist
þriðja persóna
skerist
skærist
nafnháttur
skerast
sagnbót
skorist
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
—
skerstu
skerist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skerstu
skarstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skeristu
skæristu