slangur
nafnorðhvorugkyn
1
málfræði
óformlegt orðfæri sem víkur frá viðurkenndu máli, er algengara í talmáli en ritmáli, oft af erlendum uppruna og notað í afmörkuðum hópum
2
dálítill fjöldi af e-u (einkum fólki)
slangur af <kennurum>
3
ráp milli staða, ráf
Orðasvið og samstæður
flakk
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
slangur
slangrið
Þf.
slangur
slangrið
Þgf.
slangri
slangrinu
Ef.
slangurs
slangursins