slarka
sagnorð
1
drekka, svalla
2
ferðast við erfiðar aðstæður (í vondu veðri eða færð)
3
láta <þetta> slarka
sinna því ekki, vera hirðulaus með það
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
slarka
slarkaði
önnur persóna
slarkar
slarkaðir
þriðja persóna
slarkar
slarkaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
slörkum
slörkuðum
önnur persóna
slarkið
slörkuðuð
þriðja persóna
slarka
slörkuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
slarkast
slarkaðist
önnur persóna
slarkast
slarkaðist
þriðja persóna
slarkast
slarkaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
slörkumst
slörkuðumst
önnur persóna
slarkist
slörkuðust
þriðja persóna
slarkast
slörkuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
slarki
slarkaði
önnur persóna
slarkir
slarkaðir
þriðja persóna
slarki
slarkaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
slörkum
slörkuðum
önnur persóna
slarkið
slörkuðuð
þriðja persóna
slarki
slörkuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
slarkist
slarkaðist
önnur persóna
slarkist
slarkaðist
þriðja persóna
slarkist
slarkaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
slörkumst
slörkuðumst
önnur persóna
slarkist
slörkuðust
þriðja persóna
slarkist
slörkuðust
nafnháttur
slarka
sagnbót
slarkað
lýsingarháttur nútíðar
slarkandi
nafnháttur
slarkast
sagnbót
slarkast
lýsingarháttur nútíðar
slarkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
slarka
slarkaðu
slarkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
slarkarðu
slarkaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
slarkiði
slörkuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
slarkirðu
slarkaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
slarkiði
slörkuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
slarkastu
slarkaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
slarkistu
slarkaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
slarkaður
slörkuð
slarkað
þolfall
slarkaðan
slarkaða
slarkað
þágufall
slörkuðum
slarkaðri
slörkuðu
eignarfall
slarkaðs
slarkaðrar
slarkaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
slarkaðir
slarkaðar
slörkuð
þolfall
slarkaða
slarkaðar
slörkuð
þágufall
slörkuðum
slörkuðum
slörkuðum
eignarfall
slarkaðra
slarkaðra
slarkaðra