Yrða

snarsnúa

sagnorð snar-snúa þágufall
snúa e-u mjög snöggt
hann snarsneri sér við
→ sjá: snarsnúast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
snarsný
snarsnerisnarsnéri
önnur persóna
snarsnýrð
snarsnerirsnarsnérir
þriðja persóna
snarsnýr
snarsnerisnarsnéri
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
snarsnúi
snarsnerisnarsnéri
önnur persóna
snarsnúir
snarsnerirsnarsnérir
þriðja persóna
snarsnúi
snarsnerisnarsnéri
nafnháttur
snarsnúa
sagnbót
snarsnúið
lýsingarháttur nútíðar
snarsnúandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
snarsnú
snarsnúðu
snarsnúið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
snarsnýrðu
snarsnerirðusnarsnérirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
snarsnúirðu
snarsnerirðusnarsnérirðu