Yrða

snarsnúa

sagnorðsnar-snúaþágufall
snúa e-u mjög snöggt
hann snarsneri sér við
→ sjá: snarsnúast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
snarsný
snarsnerisnarsnéri
2.p.
snarsnýrð
snarsnerirsnarsnérir
3.p.
snarsnýr
snarsnerisnarsnéri
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
snarsnúi
snarsnerisnarsnéri
2.p.
snarsnúir
snarsnerirsnarsnérir
3.p.
snarsnúi
snarsnerisnarsnéri
Nh.
snarsnúa
Sagnb.
snarsnúið
Lh. nt.
snarsnúandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
snarsnú
snarsnúðu
snarsnúið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snarsnýrðu
snarsnerirðusnarsnérirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snarsnúirðu
snarsnerirðusnarsnérirðu