stúka
sagnorðþolfall
skipta (rými) í parta eða hólf, hólfa (e-ð) (með léttum skilrúmum)
stúka <herbergi> af
geymslukompa er stúkuð af í kjallaranum
stúka <salinn> niður / (í) sundur
húsið var einn stór geimur sem var stúkaður sundur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stúka
stúkaði
2.p.
stúkar
stúkaðir
3.p.
stúkar
stúkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
stúkum
stúkuðum
2.p.
stúkið
stúkuðuð
3.p.
stúka
stúkuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
stúkast
stúkaðist
2.p.
stúkast
stúkaðist
3.p.
stúkast
stúkaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
stúkumst
stúkuðumst
2.p.
stúkist
stúkuðust
3.p.
stúkast
stúkuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stúki
stúkaði
2.p.
stúkir
stúkaðir
3.p.
stúki
stúkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
stúkum
stúkuðum
2.p.
stúkið
stúkuðuð
3.p.
stúki
stúkuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
stúkist
stúkaðist
2.p.
stúkist
stúkaðist
3.p.
stúkist
stúkaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
stúkumst
stúkuðumst
2.p.
stúkist
stúkuðust
3.p.
stúkist
stúkuðust
Nh.
stúka
Sagnb.
stúkað
Lh. nt.
stúkandi
Nh.
stúkast
Sagnb.
stúkast
Lh. nt.
stúkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
stúka
stúkaðu
stúkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
stúkarðu
stúkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
stúkiði
stúkuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
stúkirðu
stúkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
stúkiði
stúkuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
stúkastu
stúkaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
stúkistu
stúkaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stúkaður
stúkuð
stúkað
Þf.
stúkaðan
stúkaða
stúkað
Þgf.
stúkuðum
stúkaðri
stúkuðu
Ef.
stúkaðs
stúkaðrar
stúkaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
stúkaðir
stúkaðar
stúkuð
Þf.
stúkaða
stúkaðar
stúkuð
Þgf.
stúkuðum
stúkuðum
stúkuðum
Ef.
stúkaðra
stúkaðra
stúkaðra