staðgengill
nafnorðkarlkynstað-gengill
sá eða sú sem gegnir störfum einhvers (sem kemur í staðinn fyrir einhvern) í fjarveru hans
staðgengill læknis
Orðasvið og samstæður
staðganga
- varamaður
- , varaskeifa
- , staðganga
- , staðgöngumaður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
staðgengill
staðgengillinn
Þf.
staðgengil
staðgengilinn
Þgf.
staðgengli
staðgenglinum
Ef.
staðgengils
staðgengilsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
staðgenglar
staðgenglarnir
Þf.
staðgengla
staðgenglana
Þgf.
staðgenglum
staðgenglunum
Ef.
staðgengla
staðgenglanna