Yrða

staðráðinn

lýsingarorðstað-ráðinn
ákveðinn
vera staðráðinn í að <eignast bíl>
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
staðráðinn
staðráðin
staðráðið
Þf.
staðráðinn
staðráðna
staðráðið
Þgf.
staðráðnum
staðráðinni
staðráðnu
Ef.
staðráðins
staðráðinnar
staðráðins
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
staðráðnari
staðráðnari
staðráðnara
Þf.
staðráðnari
staðráðnari
staðráðnara
Þgf.
staðráðnari
staðráðnari
staðráðnara
Ef.
staðráðnari
staðráðnari
staðráðnara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
staðráðnastur
staðráðnust
staðráðnast
Þf.
staðráðnastan
staðráðnasta
staðráðnast
Þgf.
staðráðnustum
staðráðnastri
staðráðnustu
Ef.
staðráðnasts
staðráðnastrar
staðráðnasts