Yrða

staðnaður

lýsingarorðlhþt
sem er fastur í gömlu fari og hættur að tileinka sér nýjungar
hún heldur því fram að hann sé staðnaður í hugsun
→ sjá: staðna so
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
stöðnun
Samstæður
Orðasambönd
  • vera staðnaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
staðnaður
stöðnuð
staðnað
Þf.
staðnaðan
staðnaða
staðnað
Þgf.
stöðnuðum
staðnaðri
stöðnuðu
Ef.
staðnaðs
staðnaðrar
staðnaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
staðnaðri
staðnaðri
staðnaðra
Þf.
staðnaðri
staðnaðri
staðnaðra
Þgf.
staðnaðri
staðnaðri
staðnaðra
Ef.
staðnaðri
staðnaðri
staðnaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
staðnaðastur
stöðnuðust
staðnaðast
Þf.
staðnaðastan
staðnaðasta
staðnaðast
Þgf.
stöðnuðustum
staðnaðastri
stöðnuðustu
Ef.
staðnaðasts
staðnaðastrar
staðnaðasts