Yrða

staðnaður

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
sem er fastur í gömlu fari og hættur að tileinka sér nýjungar
hún heldur því fram að hann sé staðnaður í hugsun
→ sjá: staðna sagnorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
stöðnun
Samstæður
Orðasambönd
  • vera staðnaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
staðnaður
stöðnuð
staðnað
þolfall
staðnaðan
staðnaða
staðnað
þágufall
stöðnuðum
staðnaðri
stöðnuðu
eignarfall
staðnaðs
staðnaðrar
staðnaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
staðnaðri
staðnaðri
staðnaðra
þolfall
staðnaðri
staðnaðri
staðnaðra
þágufall
staðnaðri
staðnaðri
staðnaðra
eignarfall
staðnaðri
staðnaðri
staðnaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
staðnaðastur
stöðnuðust
staðnaðast
þolfall
staðnaðastan
staðnaðasta
staðnaðast
þágufall
stöðnuðustum
staðnaðastri
stöðnuðustu
eignarfall
staðnaðasts
staðnaðastrar
staðnaðasts