staðbrigði
nafnorðhvorugkynstað-brigði
líffræði/vistfræði
afbrigði tegundar sem hefur aðlagast sérstöku, oft einangruðu búsvæði
Fallbeygingar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
staðbrigði
staðbrigðin
Þf.
staðbrigði
staðbrigðin
Þgf.
staðbrigðum
staðbrigðunum
Ef.
staðbrigða
staðbrigðanna