staðfesta
nafnorðkvenkynstað-festa
1
það að vera staðfastur, stöðugleiki
hún hefur sýnt mikla staðfestu í matarkúrnum
2
það að staðfesta e-ð, staðfesting
hann kinkaði kolli þessu til staðfestu
Orðasvið og samstæður
staðfesta
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
staðfesta
staðfestan
Þf.
staðfestu
staðfestuna
Þgf.
staðfestu
staðfestunni
Ef.
staðfestu
staðfestunnar