stilla (sagnorð) · Yrða: íslensk orðabók

þolfall

gera (e-n) rólegan, halda aftur af (e-m)

hún var orðin æst en ég reyndi að stilla hana

hann á erfitt með að stilla skap sitt

þolfall

koma (e-u) í rétt horf

það þarf að stilla píanóið

hann stillti klukkuna svo að hún er nú rétt

þágufallstilla <neyslunni> í hóf

hemja neysluna, takmarka neysluna

launþegahreyfingin stillir kröfum sínum í hóf í þetta sinn

stilla + inn á

þolfallstilla sig inn á <ný vinnubrögð>

temja sér ný vinnubrögð

stilla + til

þágufallstilla því <þannig> til

sjá til þess að þetta verði svona og svona

ég stillti því þannig til að ég yrði heima um morguninn

stilla til friðar

miðla málum, koma á friði

lögreglan var kölluð til að stilla til friðar í miðbænum

stilla + um

þolfallstilla sig um að <hlæja>

láta ekki eftir sér að fara að hlæja

ég gat ekki stillt mig um að gera athugasemd

stilla + upp

þágufallstilla sér upp

taka sér stöðu

hann stillti sér upp við eldhúsborðið

þágufallstilla <málverkinu> upp

setja ... í ákveðnar skorður, ákveðna stöðu

nemendunum var stillt upp fyrir myndatöku

→ sjá: uppstilltur lýsingarorð

stilla + út

þágufallstilla út <varningi>

koma honum fyrir til sýnis

verslunin hefur stillt út sumartískunni í gluggann

→ sjá: stillast sagnorð