stroka
nafnorðkvenkyn
1
það að strjúka e-u/e-um
hún nuddaði hann með föstum strokum
láréttar strokur olíulitanna á málverkinu
2
snöggur gustur lofts eða vinds
strokan stóð inn um dyrnar
3
högg, hýðing
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
stroka
strokan
Þf.
stroku
strokuna
Þgf.
stroku
strokunni
Ef.
stroku
strokunnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
strokur
strokurnar
Þf.
strokur
strokurnar
Þgf.
strokum
strokunum
Ef.
stroka
strokanna