stroka
sagnorð þolfall
stroka <setninguna> út
þurrka út setninguna, eyða henni
hann strokaði út orðið með strokleðrinu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stroka
strokaði
önnur persóna
strokar
strokaðir
þriðja persóna
strokar
strokaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
strokum
strokuðum
önnur persóna
strokið
strokuðuð
þriðja persóna
stroka
strokuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
strokast
strokaðist
önnur persóna
strokast
strokaðist
þriðja persóna
strokast
strokaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
strokumst
strokuðumst
önnur persóna
strokist
strokuðust
þriðja persóna
strokast
strokuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stroki
strokaði
önnur persóna
strokir
strokaðir
þriðja persóna
stroki
strokaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
strokum
strokuðum
önnur persóna
strokið
strokuðuð
þriðja persóna
stroki
strokuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
strokist
strokaðist
önnur persóna
strokist
strokaðist
þriðja persóna
strokist
strokaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
strokumst
strokuðumst
önnur persóna
strokist
strokuðust
þriðja persóna
strokist
strokuðust
nafnháttur
stroka
sagnbót
strokað
lýsingarháttur nútíðar
strokandi
nafnháttur
strokast
sagnbót
strokast
lýsingarháttur nútíðar
strokandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
stroka
strokaðu
strokið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
strokarðu
strokaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
strokiði
strokuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
strokirðu
strokaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
strokiði
strokuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
strokastu
strokaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
strokistu
strokaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
strokaður
strokuð
strokað
þolfall
strokaðan
strokaða
strokað
þágufall
strokuðum
strokaðri
strokuðu
eignarfall
strokaðs
strokaðrar
strokaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
strokaðir
strokaðar
strokuð
þolfall
strokaða
strokaðar
strokuð
þágufall
strokuðum
strokuðum
strokuðum
eignarfall
strokaðra
strokaðra
strokaðra