stroka
sagnorðþolfall
stroka <setninguna> út
þurrka út setninguna, eyða henni
hann strokaði út orðið með strokleðrinu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stroka
strokaði
2.p.
strokar
strokaðir
3.p.
strokar
strokaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
strokum
strokuðum
2.p.
strokið
strokuðuð
3.p.
stroka
strokuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
strokast
strokaðist
2.p.
strokast
strokaðist
3.p.
strokast
strokaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
strokumst
strokuðumst
2.p.
strokist
strokuðust
3.p.
strokast
strokuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
stroki
strokaði
2.p.
strokir
strokaðir
3.p.
stroki
strokaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
strokum
strokuðum
2.p.
strokið
strokuðuð
3.p.
stroki
strokuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
strokist
strokaðist
2.p.
strokist
strokaðist
3.p.
strokist
strokaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
strokumst
strokuðumst
2.p.
strokist
strokuðust
3.p.
strokist
strokuðust
Nh.
stroka
Sagnb.
strokað
Lh. nt.
strokandi
Nh.
strokast
Sagnb.
strokast
Lh. nt.
strokandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
stroka
strokaðu
strokið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
strokarðu
strokaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
strokiði
strokuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
strokirðu
strokaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
strokiði
strokuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
strokastu
strokaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
strokistu
strokaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
strokaður
strokuð
strokað
Þf.
strokaðan
strokaða
strokað
Þgf.
strokuðum
strokaðri
strokuðu
Ef.
strokaðs
strokaðrar
strokaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
strokaðir
strokaðar
strokuð
Þf.
strokaða
strokaðar
strokuð
Þgf.
strokuðum
strokuðum
strokuðum
Ef.
strokaðra
strokaðra
strokaðra