Yrða

strjúka

sagnorð
1
þágufall/þolfall
renna hendinni yfir (e-ð)
hún strauk kettinum blíðlega
hann strýkur hendinni yfir ennið
hún strauk efnið með hendinni
2
þolfall
fara yfir (e-ð) með tusku
við strukum rykið af bókahillunum
blettirnir fóru ekki af veggnum þótt ég stryki yfir hann
3
hlaupast í óleyfi frá stað eða starfi
tveir fangar struku úr fangelsinu
ég ætla að strjúka úr vinnunni í klukkutíma
4
þolfall
gamaldags
strauja (e-ð)
→ sjá: strjúkast so, strokinn lo
Orðasvið og orðasambönd
flótti
strok
Orðasambönd
  • mega ekki um frjálst höfuð strjúka
  • strjúka af
  • strjúka fingrum gegnum hárið
  • strjúka hárið frá enninu
  • strjúka hökuna
  • strjúka sér um ennið
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
strýk
strauk
2.p.
strýkur
straukst
3.p.
strýkur
strauk
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
strjúki
stryki
2.p.
strjúkir
strykir
3.p.
strjúki
stryki
Nh.
strjúka
Sagnb.
strokið
Lh. nt.
strjúkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
strjúk
strjúktu
strjúkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
strýkurðu
straukstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
strjúkirðu
strykirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
strokinn
strokin
strokið
Þf.
strokinn
strokna
strokið
Þgf.
stroknum
strokinni
stroknu
Ef.
strokins
strokinnar
strokins