Yrða

strjúka

sagnorð
1
þágufall/þolfall
renna hendinni yfir (e-ð)
hún strauk kettinum blíðlega
hann strýkur hendinni yfir ennið
hún strauk efnið með hendinni
2
þolfall
fara yfir (e-ð) með tusku
við strukum rykið af bókahillunum
blettirnir fóru ekki af veggnum þótt ég stryki yfir hann
3
hlaupast í óleyfi frá stað eða starfi
tveir fangar struku úr fangelsinu
ég ætla að strjúka úr vinnunni í klukkutíma
4
þolfall
gamaldags
strauja (e-ð)
→ sjá: strjúkast sagnorð, strokinn lýsingarorð
Orðasvið og orðasambönd
flótti
strok
Orðasambönd
  • mega ekki um frjálst höfuð strjúka
  • strjúka af
  • strjúka fingrum gegnum hárið
  • strjúka hárið frá enninu
  • strjúka hökuna
  • strjúka sér um ennið
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
strýk
strauk
önnur persóna
strýkur
straukst
þriðja persóna
strýkur
strauk
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
strjúki
stryki
önnur persóna
strjúkir
strykir
þriðja persóna
strjúki
stryki
nafnháttur
strjúka
sagnbót
strokið
lýsingarháttur nútíðar
strjúkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
strjúk
strjúktu
strjúkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
strýkurðu
straukstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
strjúkirðu
strykirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
strokinn
strokin
strokið
þolfall
strokinn
strokna
strokið
þágufall
stroknum
strokinni
stroknu
eignarfall
strokins
strokinnar
strokins