sturta
nafnorðkvenkyn
1
bað, vatnsleiðsla með haus á endanum sem vatnið kemur út um og dreifist, steypibað
fara í sturtu
2
búnaður til að halla palli á vörubíl eða vagni/kerru svo að farmurinn renni af
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
sturta
sturtan
Þf.
sturtu
sturtuna
Þgf.
sturtu
sturtunni
Ef.
sturtu
sturtunnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
sturtur
sturturnar
Þf.
sturtur
sturturnar
Þgf.
sturtum
sturtunum
Ef.
sturtasturtna
sturtannasturtnanna