sturta
sagnorð
1
þágufall
steypa (e-u), hella (e-u)
vörubíllinn sturtaði sandi á vinnusvæðið
gestirnir sturtuðu í sig áfengum drykkjum
2
hleypa niður vatni á salerni
sturta niður (úr klósettinu)
→ sjá: sturtast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sturta
sturtaði
2.p.
sturtar
sturtaðir
3.p.
sturtar
sturtaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sturtum
sturtuðum
2.p.
sturtið
sturtuðuð
3.p.
sturta
sturtuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sturtast
sturtaðist
2.p.
sturtast
sturtaðist
3.p.
sturtast
sturtaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sturtumst
sturtuðumst
2.p.
sturtist
sturtuðust
3.p.
sturtast
sturtuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sturti
sturtaði
2.p.
sturtir
sturtaðir
3.p.
sturti
sturtaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sturtum
sturtuðum
2.p.
sturtið
sturtuðuð
3.p.
sturti
sturtuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sturtist
sturtaðist
2.p.
sturtist
sturtaðist
3.p.
sturtist
sturtaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sturtumst
sturtuðumst
2.p.
sturtist
sturtuðust
3.p.
sturtist
sturtuðust
Nh.
sturta
Sagnb.
sturtað
Lh. nt.
sturtandi
Nh.
sturtast
Sagnb.
sturtast
Lh. nt.
sturtandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sturta
sturtaðu
sturtið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sturtarðu
sturtaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sturtiði
sturtuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sturtirðu
sturtaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sturtiði
sturtuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sturtastu
sturtaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sturtistu
sturtaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sturtaður
sturtuð
sturtað
Þf.
sturtaðan
sturtaða
sturtað
Þgf.
sturtuðum
sturtaðri
sturtuðu
Ef.
sturtaðs
sturtaðrar
sturtaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sturtaðir
sturtaðar
sturtuð
Þf.
sturtaða
sturtaðar
sturtuð
Þgf.
sturtuðum
sturtuðum
sturtuðum
Ef.
sturtaðra
sturtaðra
sturtaðra