Yrða

sveigjast

sagnorð miðmynd
1
vera sveigður, beygjast, bogna
fremri endinn á skíðum sveigist upp
kornið sveigðist fyrir vindinum
2
beinast að (um tal, samræður)
samræðurnar sveigðust að vetrarferðum
→ sjá: sveigja sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sveigist
sveigðist
önnur persóna
sveigist
sveigðist
þriðja persóna
sveigist
sveigðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sveigist
sveigðist
önnur persóna
sveigist
sveigðist
þriðja persóna
sveigist
sveigðist
nafnháttur
sveigjast
sagnbót
sveigst
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sveigistu
sveigðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sveigistu
sveigðistu