Yrða

sveigur

nafnorð karlkyn
1
beygja, bugða
vegurinn lá í sveig upp fjallið
taka sveig <á leið sinni>
taka á sig sveig <til að forðast hana>
2
krans (t.d. úr blómum, laufum), heill hringur eða skertur
Orðasvið og samstæður
línuform
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
sveigur
sveigurinn
þolfall
sveig
sveiginn
þágufall
sveig
sveignum
eignarfall
sveigssveigar
sveigsinssveigarins