Yrða

sveigja

sagnorð
1
þolfall
gera sveig (á e-ð), beygja (e-ð)
hann sveigði höfuðið aftur og drakk úr flöskunni
2
breyta um stefnu á ferð sinni, taka beygju, beygja
bíllinn sveigði inn á mjóan malarveg
sveigja af leið
taka beygju (gangandi, akandi)
→ sjá: sveigjast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • sveigja ekki til
  • sveigja sig
  • sveigja sig í herðunum
  • sveigja til
  • sveigja undan
  • sveigjast til
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sveigi
sveigði
önnur persóna
sveigir
sveigðir
þriðja persóna
sveigir
sveigði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sveigi
sveigði
önnur persóna
sveigir
sveigðir
þriðja persóna
sveigi
sveigði
nafnháttur
sveigja
sagnbót
sveigt
lýsingarháttur nútíðar
sveigjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sveig
sveigðu
sveigið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sveigirðu
sveigðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sveigirðu
sveigðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sveigður
sveigð
sveigt
þolfall
sveigðan
sveigða
sveigt
þágufall
sveigðum
sveigðri
sveigðu
eignarfall
sveigðs
sveigðrar
sveigðs