Yrða

sveigja

sagnorð
1
þolfall
gera sveig (á e-ð), beygja (e-ð)
hann sveigði höfuðið aftur og drakk úr flöskunni
2
breyta um stefnu á ferð sinni, taka beygju, beygja
bíllinn sveigði inn á mjóan malarveg
sveigja af leið
taka beygju (gangandi, akandi)
→ sjá: sveigjast so
Orðasambönd
Orðasambönd
  • sveigja ekki til
  • sveigja sig
  • sveigja sig í herðunum
  • sveigja til
  • sveigja undan
  • sveigjast til
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sveigi
sveigði
2.p.
sveigir
sveigðir
3.p.
sveigir
sveigði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sveigi
sveigði
2.p.
sveigir
sveigðir
3.p.
sveigi
sveigði
Nh.
sveigja
Sagnb.
sveigt
Lh. nt.
sveigjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sveig
sveigðu
sveigið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sveigirðu
sveigðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sveigirðu
sveigðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sveigður
sveigð
sveigt
Þf.
sveigðan
sveigða
sveigt
Þgf.
sveigðum
sveigðri
sveigðu
Ef.
sveigðs
sveigðrar
sveigðs