Yrða

sveim

nafnorðhvorugkyn
það að reika, rangla
vera á sveimi
vera á ferli, hreyfingu
hræðsla við að eitthvað óhreint væri á sveimi
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
sveim
sveimið
Þf.
sveim
sveimið
Þgf.
sveimi
sveiminu
Ef.
sveims
sveimsins