Yrða

tak

nafnorðhvorugkyn
1
það að taka eitthvað, halda í e-ð
ná taki á <reipinu>
losa um takið
missa takið
hún missti takið á reipinu og féll niður
sleppa takinu
2
verkur, sársauki, t.d. af ofreynslu eða rangri líkamsbeitingu
hann fékk tak í bakið eftir flutningana
hafa/vera með <margt> í takinu
sinna mörgum verkefnum
hún er með fjögur verkefni í takinu núna
<verkfærin> eru til taks
verkfærin eru tilbúin, eru til reiðu
slökkvitæki er til taks ef á þarf að halda
hjúkrunarfræðingur verður til taks fyrir ferðafólkið
taka sér tak
beita sig sjálfsaga, gera átak með sjálfan sig
ég ætla að taka mér tak og minnka sælgætisátið
→ sjá: tök nohk
Orðasvið og samstæður
grip / tak
sársauki / kvalir
verkur
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
tak
takið
Þf.
tak
takið
Þgf.
taki
takinu
Ef.
taks
taksins