Yrða

tregða

nafnorðkvenkyn
1
það að vera tregur, ófús til e-s
tregða stjórnvalda til að semja við launþega
hugmynd hennar var tekið með tregðu
2
eðlisfræði
sá eiginleiki hlutar að halda óbreyttri hreyfingu eða vera í kyrrstöðu nema annar kraftur komi til
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
tregða
Samstæður
Orðasambönd
  • með tregðu
  • sýna tregðu
  • tregðast við
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
tregða
tregðan
Þf.
tregðu
tregðuna
Þgf.
tregðu
tregðunni
Ef.
tregðu
tregðunnar