tregða
nafnorð kvenkyn
1
það að vera tregur, ófús til e-s
tregða stjórnvalda til að semja við launþega
hugmynd hennar var tekið með tregðu
2
eðlisfræði
sá eiginleiki hlutar að halda óbreyttri hreyfingu eða vera í kyrrstöðu nema annar kraftur komi til
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Samstæður
- tortryggni
- , seinagangur
- , hik
- , seinlæti
- , vantrú
- , vanafesta
Orðasambönd
- með tregðu
- sýna tregðu
- tregðast við
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
tregða
tregðan
þolfall
tregðu
tregðuna
þágufall
tregðu
tregðunni
eignarfall
tregðu
tregðunnar
Fleirtala
fleirtala með greini
nefnifall
tregður
tregðurnar
þolfall
tregður
tregðurnar
þágufall
tregðum
tregðunum
eignarfall
tregða
tregðanna