vagga
sagnorð
1
þágufall
láta (e-ð) rugga
hún söng og vaggaði barninu
öldurnar vögguðu bátnum
2
rugga, t.d. í gangi
hann vaggar til hliðanna þegar hann gengur
farþegarnir vögguðu fram og til baka á holóttum veginum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vagga
vaggaði
önnur persóna
vaggar
vaggaðir
þriðja persóna
vaggar
vaggaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vöggum
vögguðum
önnur persóna
vaggið
vögguðuð
þriðja persóna
vagga
vögguðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vaggast
vaggaðist
önnur persóna
vaggast
vaggaðist
þriðja persóna
vaggast
vaggaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vöggumst
vögguðumst
önnur persóna
vaggist
vögguðust
þriðja persóna
vaggast
vögguðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vaggi
vaggaði
önnur persóna
vaggir
vaggaðir
þriðja persóna
vaggi
vaggaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vöggum
vögguðum
önnur persóna
vaggið
vögguðuð
þriðja persóna
vaggi
vögguðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vaggist
vaggaðist
önnur persóna
vaggist
vaggaðist
þriðja persóna
vaggist
vaggaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vöggumst
vögguðumst
önnur persóna
vaggist
vögguðust
þriðja persóna
vaggist
vögguðust
nafnháttur
vagga
sagnbót
vaggað
lýsingarháttur nútíðar
vaggandi
nafnháttur
vaggast
sagnbót
vaggast
lýsingarháttur nútíðar
vaggandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
vagga
vaggaðu
vaggið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vaggarðu
vaggaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vaggiði
vögguðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vaggirðu
vaggaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vaggiði
vögguðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vaggastu
vaggaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vaggistu
vaggaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vaggaður
vögguð
vaggað
þolfall
vaggaðan
vaggaða
vaggað
þágufall
vögguðum
vaggaðri
vögguðu
eignarfall
vaggaðs
vaggaðrar
vaggaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vaggaðir
vaggaðar
vögguð
þolfall
vaggaða
vaggaðar
vögguð
þágufall
vögguðum
vögguðum
vögguðum
eignarfall
vaggaðra
vaggaðra
vaggaðra