vagga
sagnorð
1
þágufall
láta (e-ð) rugga
hún söng og vaggaði barninu
öldurnar vögguðu bátnum
2
rugga, t.d. í gangi
hann vaggar til hliðanna þegar hann gengur
farþegarnir vögguðu fram og til baka á holóttum veginum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vagga
vaggaði
2.p.
vaggar
vaggaðir
3.p.
vaggar
vaggaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
vöggum
vögguðum
2.p.
vaggið
vögguðuð
3.p.
vagga
vögguðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
vaggast
vaggaðist
2.p.
vaggast
vaggaðist
3.p.
vaggast
vaggaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
vöggumst
vögguðumst
2.p.
vaggist
vögguðust
3.p.
vaggast
vögguðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vaggi
vaggaði
2.p.
vaggir
vaggaðir
3.p.
vaggi
vaggaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
vöggum
vögguðum
2.p.
vaggið
vögguðuð
3.p.
vaggi
vögguðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
vaggist
vaggaðist
2.p.
vaggist
vaggaðist
3.p.
vaggist
vaggaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
vöggumst
vögguðumst
2.p.
vaggist
vögguðust
3.p.
vaggist
vögguðust
Nh.
vagga
Sagnb.
vaggað
Lh. nt.
vaggandi
Nh.
vaggast
Sagnb.
vaggast
Lh. nt.
vaggandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
vagga
vaggaðu
vaggið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vaggarðu
vaggaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
vaggiði
vögguðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vaggirðu
vaggaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
vaggiði
vögguðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vaggastu
vaggaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vaggistu
vaggaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vaggaður
vögguð
vaggað
Þf.
vaggaðan
vaggaða
vaggað
Þgf.
vögguðum
vaggaðri
vögguðu
Ef.
vaggaðs
vaggaðrar
vaggaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vaggaðir
vaggaðar
vögguð
Þf.
vaggaða
vaggaðar
vögguð
Þgf.
vögguðum
vögguðum
vögguðum
Ef.
vaggaðra
vaggaðra
vaggaðra