vakna · Yrða: íslensk orðabók

hætta að sofa, komast til vökuvitundar, losa svefninn

hún vaknar við vekjaraklukku

við vöknuðum klukkan 8

hann vaknaði af værum svefni

vakna upp við vondan draum

átta sig skyndilega á einhverju (leiðinlegu)

koma í ljós, lifna, kvikna

margar hugmyndir vöknuðu á fundinum

grunsemdir hafa vaknað hjá lögreglunni

aukin stéttarvitund vaknaði meðal verkamanna

vakna til lífsins

bærinn vaknar til lífsins á sumrin

gróðurinn er byrjaður að vakna til lífsins

→ sjá: vaknaður lýsingarorð, vaknandi lýsingarorð

Orðasvið og samstæður

vöknun

raunsæi

skilningsvakning

Samstæður