Yrða

vakna

sagnorð
1
hætta að sofa, komast til vökuvitundar, losa svefninn
hún vaknar við vekjaraklukku
við vöknuðum klukkan 8
hann vaknaði af værum svefni
vakna upp við vondan draum
átta sig skyndilega á einhverju (leiðinlegu)
2
koma í ljós, lifna, kvikna
margar hugmyndir vöknuðu á fundinum
grunsemdir hafa vaknað hjá lögreglunni
aukin stéttarvitund vaknaði meðal verkamanna
vakna til lífsins
bærinn vaknar til lífsins á sumrin
gróðurinn er byrjaður að vakna til lífsins
→ sjá: vaknaður lo, vaknandi lo
Orðasvið og samstæður
vöknun
raunsæi
skilningsvakning
  • skilningsvakning
Samstæður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vakna
vaknaði
2.p.
vaknar
vaknaðir
3.p.
vaknar
vaknaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vakni
vaknaði
2.p.
vaknir
vaknaðir
3.p.
vakni
vaknaði
Nh.
vakna
Sagnb.
vaknað
Lh. nt.
vaknandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
vakna
vaknaðu
vaknið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vaknarðu
vaknaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vaknirðu
vaknaðirðu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
vaknar
vaknaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
vakni
vaknaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vaknaður
vöknuð
vaknað
Þf.
vaknaðan
vaknaða
vaknað
Þgf.
vöknuðum
vaknaðri
vöknuðu
Ef.
vaknaðs
vaknaðrar
vaknaðs