Yrða

vaknaður

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
sem hefur vaknað, sem er vakinn, vakandi
hún var ekki vöknuð þegar ég hringdi
sjúklingurinn er vaknaður af svæfingunni
→ sjá: vakna sagnorð, vaknandi lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • vera vaknaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vaknaður
vöknuð
vaknað
þolfall
vaknaðan
vaknaða
vaknað
þágufall
vöknuðum
vaknaðri
vöknuðu
eignarfall
vaknaðs
vaknaðrar
vaknaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vaknaðri
vaknaðri
vaknaðra
þolfall
vaknaðri
vaknaðri
vaknaðra
þágufall
vaknaðri
vaknaðri
vaknaðra
eignarfall
vaknaðri
vaknaðri
vaknaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vaknaðastur
vöknuðust
vaknaðast
þolfall
vaknaðastan
vaknaðasta
vaknaðast
þágufall
vöknuðustum
vaknaðastri
vöknuðustu
eignarfall
vaknaðasts
vaknaðastrar
vaknaðasts