Yrða

vanhaldinn

lýsingarorðvan-haldinn
1
persóna
sem fær of lítið að borða
fangarnir voru mjög vanhaldnir í mat
2
lögfræði
sem samkomulag eða samningur hefur verið brotinn á, svikinn
Orðasvið og orðasambönd
bágindi
Orðasambönd
  • vera vanhaldinn
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanhaldinn
vanhaldin
vanhaldið
Þf.
vanhaldinn
vanhaldna
vanhaldið
Þgf.
vanhöldnum
vanhaldinni
vanhöldnu
Ef.
vanhaldins
vanhaldinnar
vanhaldins
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanhaldnari
vanhaldnari
vanhaldnara
Þf.
vanhaldnari
vanhaldnari
vanhaldnara
Þgf.
vanhaldnari
vanhaldnari
vanhaldnara
Ef.
vanhaldnari
vanhaldnari
vanhaldnara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanhaldnastur
vanhöldnust
vanhaldnast
Þf.
vanhaldnastan
vanhaldnasta
vanhaldnast
Þgf.
vanhöldnustum
vanhaldnastri
vanhöldnustu
Ef.
vanhaldnasts
vanhaldnastrar
vanhaldnasts