vanfær
lýsingarorðvan-fær
1
barnshafandi
vanfær kona
2
lítt fær, óhæfur
hann er vanfær til erfiðisvinnu
Orðasvið og samstæður
þungun / meðganga
Samstæður
- burðalasinn
- , lasburða
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanfær
vanfær
vanfært
Þf.
vanfæran
vanfæra
vanfært
Þgf.
vanfærum
vanfærri
vanfæru
Ef.
vanfærs
vanfærrar
vanfærs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanfærir
vanfærar
vanfær
Þf.
vanfæra
vanfærar
vanfær
Þgf.
vanfærum
vanfærum
vanfærum
Ef.
vanfærra
vanfærra
vanfærra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanfæri
vanfæra
vanfæra
Þf.
vanfæra
vanfæru
vanfæra
Þgf.
vanfæra
vanfæru
vanfæra
Ef.
vanfæra
vanfæru
vanfæra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanfæru
vanfæru
vanfæru
Þf.
vanfæru
vanfæru
vanfæru
Þgf.
vanfæru
vanfæru
vanfæru
Ef.
vanfæru
vanfæru
vanfæru