Yrða

venja

sagnorð þolfall
gera (e-n/sig) vanan (e-u)
venja <sig> á <þetta>
hann hefur vanið sig á að ganga með sólgleraugu
við vöndum köttinn á að koma inn um gluggann
venja <sig> af <þessu>
ég vandi mig af sælgætisátinu
hún reyndi að venja dóttur sína af myrkfælninni
venja <hana> við <sveitastörf>
→ sjá: venjast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ven
vandi
önnur persóna
venur
vandir
þriðja persóna
venur
vandi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
venji
vendi
önnur persóna
venjir
vendir
þriðja persóna
venji
vendi
nafnháttur
venja
sagnbót
vanið
lýsingarháttur nútíðar
venjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ven
vendu
venjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
venurðu
vandirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
venjirðu
vendirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vaninn
vanin
vanið
þolfall
vaninn
vanda
vanið
þágufall
vöndum
vaninni
vöndu
eignarfall
vanins
vaninnar
vanins