venja
sagnorðþolfall
gera (e-n/sig) vanan (e-u)
venja <sig> á <þetta>
hann hefur vanið sig á að ganga með sólgleraugu
við vöndum köttinn á að koma inn um gluggann
venja <sig> af <þessu>
ég vandi mig af sælgætisátinu
hún reyndi að venja dóttur sína af myrkfælninni
venja <hana> við <sveitastörf>
→ sjá: venjast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ven
vandi
2.p.
venur
vandir
3.p.
venur
vandi
Nútíð
Þátíð
1.p.
venjum
vöndum
2.p.
venjið
vönduð
3.p.
venja
vöndu
Nútíð
Þátíð
1.p.
venst
vandist
2.p.
venst
vandist
3.p.
venst
vandist
Nútíð
Þátíð
1.p.
venjumst
vöndumst
2.p.
venjist
vöndust
3.p.
venjast
vöndust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
venji
vendi
2.p.
venjir
vendir
3.p.
venji
vendi
Nútíð
Þátíð
1.p.
venjum
vendum
2.p.
venjið
venduð
3.p.
venji
vendu
Nútíð
Þátíð
1.p.
venjist
vendist
2.p.
venjist
vendist
3.p.
venjist
vendist
Nútíð
Þátíð
1.p.
venjumst
vendumst
2.p.
venjist
vendust
3.p.
venjist
vendust
Nh.
venja
Sagnb.
vanið
Lh. nt.
venjandi
Nh.
venjast
Sagnb.
vanist
Lh. nt.
venjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
ven
vendu
venjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
venurðu
vandirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
venjiði
vönduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
venjirðu
vendirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
venjiði
venduði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
venstu
vandistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
venjistu
vendistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vaninn
vanin
vanið
Þf.
vaninn
vanda
vanið
Þgf.
vöndum
vaninni
vöndu
Ef.
vanins
vaninnar
vanins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vandir
vandar
vanin
Þf.
vanda
vandar
vanin
Þgf.
vöndum
vöndum
vöndum
Ef.
vaninna
vaninna
vaninna