Yrða

venjast

sagnorð miðmynd þágufall
verða vanur (e-u)
ég get ekki vanist þessum undarlega mat
augu mín vöndust birtunni smám saman
hann vandist því að vinna á næturvöktum
venjast á <að reykja>
barnið vandist á að nota snuð
<þetta> venst
þetta kemst upp í vana
vinnan er erfið en hún venst
eiga ekki að venjast <þessu>
vera ekki vanur þessu
→ sjá: venja sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
venst
vandist
önnur persóna
venst
vandist
þriðja persóna
venst
vandist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
venjist
vendist
önnur persóna
venjist
vendist
þriðja persóna
venjist
vendist
nafnháttur
venjast
sagnbót
vanist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
venstu
vandistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
venjistu
vendistu