Yrða

vindur

nafnorðkarlkyn
1
hreyfing loftsins í veðrahvolfinu í ákveðna átt
kaldur vindur blés úr norðri
vindurinn feykti til laufblöðunum
hann sneri skipinu upp í vindinn
það hreyfir ekki vind
2
loft í innyflum
leysa vind
prumpa
fá vind í seglin
njóta velgengni
haga seglum eftir vindi
hagnýta sér aðstæður
hafa vindinn í fangið
mæta erfiðleikum
láta <orð hans> sem vind um eyru/eyrun þjóta
taka ekki mark á orðum hans
það er allur vindur úr <honum>
hann er ekki lengur fullur af krafti
það er vindur í <henni>
hún er full yfirlætis, montin
<laufið> fýkur út í veður og vind
laufið fýkur út um allt (og hverfur)
Orðasvið og samstæður
vindur
mont
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
vindur
vindurinn
Þf.
vind
vindinn
Þgf.
vindi
vindinum
Ef.
vinds
vindsins